Integrity of Jurisprudence

Ertuğrul Kaan Yıldırım Anayasa hukukunun önde gelen teorisyenlerinden Mark Tushnet, A Court Divided başlıklı çalışmasında ABD'de William Rehnquist'in 1986-2005 yılları arasında başkanlığını yaptığı Yüksek Mahkeme'nin "bölünmüş bir mahkeme" olarak portresini çizer. Yazara göre artık Mahkeme'deki kamplaşma basitçe liberal ve muhafazakâr yargıçlar arasında teşekkül etmemektedir, Cumhuriyetçi Parti'nin atadığı yargıçlar da kendi aralarında ikiye bölünmüşlerdir. Bir tarafta Amerika'nın refah rejimine yönelişini ifade eden New Deal ile Great Society programlarını reddederek Yeni Sağ politikalar lehine bunları yerinden etmeye kararlı Barry Goldwater ve Ronald Reagan tarafından şekillendirilmiş modern Cumhuriyetçi Parti'nin diliyle konuşan yargıçlar vardır. Bu yargıçların karşısında, Sandra Day O'Connor ve David Souter gibi ekonomik muhafazakârların politik alandaki zaferini tasdik eden ama bunun ötesine geçilerek anayasa hukukunun radikal biçimde d...

  William H. Pryor**/Conor Casey*** Çev. Ertuğrul Kaan Yıldırım/Yasin Uysal**** Ortak iyi anayasacılığı orijinalizmin yerini alabilir mi? Orijinalizm miadını doldurdu mu? Harvard Hukuk Profesörü Adrian Vermeule, kitaba başlığını veren kuramının orijinalizmin yerini alacağı savıyla  Ortak İyi Anayasacılığı ’nda (Polity Press, 2022) bu soruya evet cevabını veriyor. Kendisine kutup yıldızı olarak, yazıldığı dönemde Anayasa’nın anlamına dair niyeti belleyen yargısal yorumlama şekli olarak orijinalizm, ona göre, “anayasa hukuku ile anayasal yoruma ilişkin sağlam ve esasen muhafazakâr bir yaklaşım geliştirmenin önünde engel teşkil etmektedir” . [1] Bunun yerine onun savına göre, “anayasal düzenin temel amacı iyi yönetimi ileri götürmektir” ve “iktidar üzerindeki kısıtlamalar, yalnızca türevsel olarak, ortak iyiye katkı yaptıkları müddetçe iyidir”. Böylesi bir ortak iyi anayasacılığında devlet, hakkaniyetsiz piyasa güçleri, şirketlerin sömürüsü ve özel hakların bencil gündemi dahil o...

 Richard W. Garnett**  Çev. Ertuğrul Kaan Yıldırım/Yasin Uysal 1972 yılında Federal Yüksek Mahkeme'ye atanan William H. Rehnquist, 1986-2005 yılları arasında Mahkeme'nin başkanlığını yürütmüştür [çevirmen notu]. Yargıç William Rehnquist’in Roe v. Wade ve Planned Parenthood v. Casey davalarındaki karşı görüşleri, Yüksek Mahkemenin Dobbs kararı ile gecikmiş de olsa haklı çıkmış oldu. Richard W. Garnett,  Dobbs davası sırasında Yahudi-Hristiyan ahlak geleneğini savunan The Ethics and Public Policy Center kuruluşu adına Yüksek Mahkeme'ye Amicus Curiae dilekçesi sunarak Roe ve Casey içtihatlarının ulusal kültüre, siyasal kurumlara ve yargının rolüne zarar verdiğini ileri sürmüştür  [çevirmen notu]. William H. Rehnquist, 1972 yılının Ocak ayında Yüksek Mahkeme’ye katıldı. En başından itibaren cömert bir meslektaş, anlaşılır bir yazar ve müstakil bir düşünürdü. Yargının rolüne dair anlayışı, yargısal aktivizmden hoşlanmaması ve geleneğe duyduğu saygısı onu, döneminin...